Interview met Nezar uit Syrië en Jeannette en Alle Jacob uit Wiuwert

img_4124
Nezar Kefou woont sinds vier weken in Wiuwert. Hij komt uit Darayya, een klein dorpje vlakbij Damascus, in Syrië. Op 27 augustus 2015, nadat hij was gevlucht in een rubberbootje, kwam hij uiteindelijk in Nederland terecht. Via Gilzen, het aanmeldcentrum in Nederland, mocht hij na 45 dagen naar het asielzoekerscentrum van Delfzijl en nu woont hij dus in Wiuwert.

Jeannette Reen hoorde een oproep van Eelke Lok op Omrop Fryslân: ‘Als elk dorp in Fryslân een vluchteling of gezin met een status opneemt, kunnen we heel veel mensen helpen’.

‘Ik dacht: waarom niet? Ik zit in de kerkenraad en hier kan ik een voorstel indienen zodat we iets kunnen doen voor onze medemens. Toen ik mijn idee vertelde aan de rest van de kerkenraadsleden was iedereen enthousiast maar we wilden wel alle mitsen en maren weten. We zijn aan de slag gegaan en nu zijn we zover dat de kerk een huis heeft gekocht en daar woont Nezar nu’, aldus Jeannette.

‘Op de bijeenkomst van Doarpswurk op 7 april zijn we in contact gekomen met Vluchtelingen Werk Nederland. Het eerste wat Alle Jacob Bremer, ook een van de initiatiefnemers uit het dorp, en ik toen hebben besloten, is dat we zelf betrokken willen blijven met name bij de werkzaamheden die vrijwilligers van Vluchtelingenwerk normaal doen voor statushouders.’

‘We worden hierin heel goed geholpen door Anna Riemersma van Vluchtelingen Werk. We zijn met een groep van vijf personen die Nezar helpt bij allemaal verschillende dingen. Denk hierbij aan het afsluiten van contracten voor energie, een tv abonnement maar we gaan ook met Nezar naar de kringloop om meubels uit te zoeken. Alles wat hij koopt betaalt hij overigens zelf. Hij krijgt een lening van de staat voor het opbouwen van een leven en die moet hij terugbetalen.’

Alle Jacob is werkzaam bij Gemeente De Fryske Marren en bekend met procedures die gelden binnen instanties. ‘Ik denk wel dat die kennis ons heeft geholpen. Je weet beter waar je aan begint en wat er op je af komt’.

In de communicatie met de bewoners van Wiuwert zijn de initiatiefnemers vanaf het begin transparant geweest.

‘Hier hebben we heel goed over nagedacht, want we wilden dat Nezar zich hier welkom zou voelen. Toen we het huis gekocht hebben, zijn we eerst naar de buren gegaan. Vervolgens is er een brief naar de school, het dorpsbelang en de grote kerkenraad "De Slachsang" gegaan en daarna naar alle bewoners, huis aan huis’.

Maar niet alles ging zo makkelijk. Zo was de verwachting dat er een gezin zou komen, maar toen bleek Nezar alleen te komen. ‘Dat was wel even omschakelen, want we hadden alle bewoners van Wiuwert voorbereid op de komst van een gezin. Gelukkig heeft dit niet voor vervelende reacties gezorgd en als alles goed gaat, komen Nezar zijn vrouw en twee kinderen in september ook naar Nederland. ‘Dit hangt overigens af van de snelheid waarmee mijn verzoek verwerkt wordt bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND)’, vult Nezar aan.

nezar-1024x691

Wiuwert is like paradise

Hij mist zijn vrouw en kinderen vreselijk. Hij weet gelukkig dat ze veilig zijn, maar dat maakt het gemis niet minder.

Nezar spreekt goed Engels dus communiceren is geen probleem. ‘Een nadeel hiervan is dat iedereen Engels tegen me spreekt terwijl ik natuurlijk Nederlands moet leren maar dat komt vast goed’.

Nezar wil het liefst zo snel mogelijk aan het werk. In Syrië spelde hij de mooiste kralen op trouwjurken totdat de oorlog uitbrak en er geen reden meer was voor feesten en er dus ook geen mensen meer gingen trouwen. ‘Ik heb toen nog een tijd op de schoolbus gewerkt, maar ook dit was op een gegeven moment te gevaarlijk en toen zijn we gevlucht’.

Net als in Syrië woont Nezar hier ook in een klein dorp. ‘In het Asielzoekerscentrum in Delfzijl heb ik bij mijn coach aangegeven dat ik heel graag in een dorp wou wonen. Toen ik mijn vrouw foto’s stuurde van Wiuwert werd ze heel blij, ze kan niet wachten om hier naartoe te komen’.

‘Het leuke in een dorp vind ik dat iedereen hallo zegt, je voelt je daardoor echt welkom. Maar het belangrijkste zijn de mensen die me helpen. Inmiddels ga ik alleen op de fiets naar Sneek en ook boodschappen doen kan ik alleen, maar als ik ingewikkelde papieren thuis krijg is het heel fijn dat ik iemand kan bellen die me wil helpen. Ongelofelijk, dat je uit een wereld van haat ontsnapt en dan in een warm bad terecht komt. Dat had ik niet durven dromen’, besluit Nezar.

op

Doarpswurk